آفتاب من٫...
نگاه شرقی ات را تا همیشه به گل پونه های وحشی بسپار.
آن ها هرصبح مجنون وار ترانه های دل انگیزی را در گوش علف ها زمزمه می کنند.
علف ها از شبنم صبحگاهی تر و بره هادر هوس اند ! تا غزل آبی عشق را
از زبان علف ها بشنوند٫...
و این... راز پونه ای وحشی است.
نجوایت را در گوش گل پونه ها زمزمه کن.
